Liczne braki łączności, pojawiające się w miarę rozrostu systemu.
Metoda wykrywania wzbudzonego nadajnika.
Problem pustych transmisji po łączu telefonicznym.
Przystosowanie centralek do pracy w silnym polu w.cz.
Puste transmisje po linii telefonicznej - wyniki badań.
Puste transmisje po łączu telefonicznym- następna przyczyna.
 
Pomoc

OBJAWY
W systemie, który dotychczas działał prawidłowo, w miarę przybywania obiektów, pojawia się coraz więcej braków łączności. Co gorsza, zmiana czasów między kolejnymi impulsami kontrolnymi z 30 s. na 4000 s., przy jednoczesne zmianie w stacji monitorującej maksymalnej ilości nie wywołującej sygnalizacji braku łączności z 5-ciu,- na 3- powoduje w tych obiektach katastrofalną ilość sygnalizowanych braków łączności.


WYJAŚNIENIE
Prawdopodobną przyczyną tego stanu rzeczy jest ustawienie zbyt ostrego kryterium braku łączności w programie stacji monitorującej. Jeśli w systemie pracuje znaczna ilość nadajników wysyłających impulsy kontrolne co ok. 30 s., ustawienie trzech impulsów kontrolnych jako kryterium braku łączności, powoduje częste sygnalizowanie braku łączności z tych obiektów. Nadajniki wysyłające sygnały kontrolne co 4000 s. są w takim samym stopniu narażone na wzajemne jednoczesne wysyłanie impulsów kontrolnych (i związane z tym przykrywanie wysyłanych przez nie sygnałów przez silniejsze sygnały), co nadajniki wysyłające tego typu sygnały np. co 30 s. W związku z tym, do czasu „rozrzedzenia” impulsów we wszystkich nadajnikach, zalecamy ustawienie w programie stacji monitorującej jako kryterium braku łączności pięciu nie odebranych impulsów. Jeśli sygnalizacja zaników łączności będzie nadal występowała w przypadku niektórych obiektów , można w ich przypadku ustawić to kryterium na sześć, bądź nawet siedem nie odebranych impulsów. Zwracamy uwagę, że ponieważ impulsy kontrolne mają w pewnym zakresie zmienne czasy wysyłania impulsów kontrolnych, (dla uniknięcia szkodliwego długotrwałego nakładanie się dwóch, lub więcej sygnałów), należy w stacji ustawić o ok. 30 % dłuższy czas między kolejnymi impulsami, niż czasy ustawione w nadajniku. Przykładowo: jeśli nadajnik jest zaprogramowany na wysyłanie sygnałów co 4000 s., w programie stacji należy ustawić czas: 4000x1.3=5200 s.
Ponadto należy dopilnować, aby po zmianie czasów w danym nadajniku, zmiany następowały również w programie stacji, oraz najpierw należy zakończyć proces „rozrzedzania” impulsów kontrolnych we wszystkich nadajnikach, a dopiero potem przejść do zaostrzania kryterium braku łączności w stacji monitorującej. Zmiana kolejności tych czynności prowadzi nieuchronnie do katastrofy. Statystycznie biorąc, jeden nadajnik wysyłający sygnały kontrolne co 30 s., zajmuje kanał w tym samym stopniu, co 4000/30=133 nadajniki przeprogramowane na długie czasy. Wynika z tego jednocześnie, że jeśli system pracował stabilnie, powiedzmy, z setką nadajników wysyłających impulsy kontrolne co 30 s., przy tolerancji pięciu nie odebranych sygnałów, jako kryterium braku łączności, to w sytuacji, gdy wszystkie nadajniki będą wysyłały sygnały co 4000 s., będzie miał pojemność: 133x100=13300 obiektów. Jeśli taka pojemność nie będzie konieczna, będzie można zaostrzyć kryterium braku łączności, bądź umieścić w systemie pewną ilość nadajników z antenami zewnętrznymi i , w związku z tym, z częściej wysyłanymi impulsami kontrolnymi.

WNIOSKI
W przypadku małych systemów, możliwa jest częsta kontrola łącza. W przypadku dużych systemów- częstość sprawdzania łącza musi zostać ograniczona ze względu na stałą pojemność kanału. W przypadku naszych systemów, liczących docelowo najwyżej kilkadziesiąt sztuk nadajników, możliwe jest zastosowanie czasów między kolejnymi impulsami kontrolnymi rzędu 30 s. pod warunkiem, że w miarę rozbudowy zwiększa się tolerancję na nie odebrane sygnały, zakładając pięć, a w przypadku dalszych nadajników nawet więcej, nie odebranych sygnałów. W przypadku dużych systemów, liczących docelowo kilkaset, czy kilka tysięcy nadajników, dla uniknięcia konieczności przeprogramowywania dużej liczby nadajników w trakcie rozbudowy systemu, najprościej od początku ustawiać długie czasy w przypadku wszystkich nadajników.


WSTĘP
W przypadku niesprawnego systemu antenowego, powodującego duży współczynnik fali stojącej - nadajniki systemu "NEMROD" wszystkich typów mogą powodować zakłócenia odbierane jako ciągła fala nośna o stałym poziomie sygnału. W opisywanym przypadku linijka pomiaru, określająca siłę sygnału, jest ustawiona na
stałym poziomie określającym siłę sygnału zakłócającego i okresowo przesuwa się w prawo, gdy nadaje nadajnik silniejszy od zakłóceń. W przypadku wykrycia tego rodzaju zakłóceń należy jak najszybciej wykryć i
wyeliminować źródło zakłóceń tzn. nadajnik z niesprawnym systemem antenowym.

METODA POSTĘPOWANIA
Wzmiankowane zachowanie nadajnika powoduje zanik sygnałów od wszystkich nadajników słabszych od niego, z wyjątkiem sygnału pochodzącego od nadajnika zakłócającego. W celu wykrycia zakłócającego nadajnika, należy wywołać na ekran komputera pomiar siły sygnału i obserwować poziom sygnału w kanale.
W momencie, gdy sygnał kontrolny będzie nadawany przez nadajnik zakłócający, linijka nie drgnie, lub nawet przesunie się w lewo, w kierunku słabszych sygnałów. Należy zanotować numer tego, najbardziej "podejrzanego", nadajnika. Jeśli po odpowiednim czasie (w zależności od anteny - odpowiednio po 0,5 min lub po ok. 5 min) sytuacja się powtórzy - można uznać, że zakłócający nadajnik został wykryty.
Aby usunąć źródło zakłóceń - należy wymienić w tym obiekcie antenę, wyłączyć - jeśli to możliwe - nadajnik, lub znacznie zredukować mu moc emitowaną (np. rezystorem 2 kW między końcówkami 4 i 9 gniazda C-9).
Ponieważ przyczyną wadliwej pracy nadajnika jest niesprawny system antenowy (najczęściej uszkodzona antena dachowa lub antena wewnętrzna umieszczona blisko elementów metalowych) - najwłaściwszym postępowaniem będzie wymiana lub naprawa niesprawnej anteny.

PRZYCZYNY
Nadajnik, zachowujący się w opisany powyżej sposób jest sprawny technicznie, lecz jego stabilność ulega zachwianiu, gdyż impedancja obciążenia jest różna od 50 W. Jak wspomniano powyżej - przyczyną jest niesprawny system antenowy.

KONTROLA SYSTEMU ANTENOWEGO
Aby w przyszłości ustrzec się podobnych awarii systemu, należy stosować wyłącznie anteny produkcji firmy "NOKTON" oraz, każdorazowo - przy uruchamianiu nowego nadajnika - kontrolować prawidłowość działania systemu antenowego. Można to wykonać przy użyciu nadajnika systemu "NEMROD" w wersji V-4 lub wyższej oraz miernika fali stojącej tzw. SWR-metra. W tym celu należy przyłączyć w/w miernik między wyjście nadajnika a wtyk antenowy i wywołać funkcję "POŻAR" (w trybie dziennym) zwierając do masy końcówkę 6 gniazda C-9 nadajnika. Nadajnik wysyła tę informację w cyklu: 2,5 s - nadawanie; 1 s - przerwa; 2,5 s - nadawanie. Jest to czas w zupełności wystarczający do zmierzenia współczynnika fali stojącej, tzw. SWR.
W przypadku SWR < 2, system antenowy jest sprawny. SWR > 2 świadczy o niesprawności anteny lub przewodu antenowego. Eksploatacja nadajnika w tym przypadku jest niedozwolona.


Wybierz stronę archiwum: 1 2 3 4
  strona główna | o firmie | pomoc | cennik | aktualności | mapa strony | kontakt